گربه رگدال در ایران، بررسی تاریخچه و مشخصات ظاهری

گربه‌های رگدال قابل آموزش‌اند و خیلی سریع حقه‌های بازی و همچنین رفتارهای خوب مانند استفاده از اسکرچر‌ها را یاد می‌گیرند.
گربه‌ی رگدال می‌تواند با هر کسی رفیق شود. آن‌ها عاشق خانواده‌ خود هستند و حتی بچه‌ها را دوست دارند و با اکثر حیوانات خانگی به خوبی کنار میایند.
گربه نژاد رگدال دوست داشتن ، شیرین و شاد دوست دارد در بغل صاحبش ریلکس کند و حتی برای دیدار شما زمانی که به خانه برمیگردید به دم در به استقبالتان میاید. اگر به دنبال یک همراه هستید، این گربه‌های آسان گیر از بهترین انتخاب‌ها برای شما خواهند بود.

regdoll cat

تاریخچه گربه رگدال

در میان خانواده گربه سانان، رگدال ها را می توان جزء یکی از جوانترین اعضا دانست. نخستین بار یک پرورش دهنده به نام آن بیکر در ریورساید در سال 1960 این نژاد را پرورش داد. بنیاد بیکر شامل گربه های مختلف از جمله جوزفین میشد که یک گربه مو بلندِ سفید بود که دارای ژن سیل میتد (به گربه هایی به رنگ خوک دریایی گقته می شود که پنجه های سفید دارند) و یا کتِ موییِ سیاه بوده است و گربه های دیگری با نژاد نا مشخص که احتمالا در همسایگی خانم بیکر زندگی می کرده اند.
بیکر گربه هایی را انتخاب کرد که شخصیت آرام و ملایم داشتند، اندازه ی آن ها بزرگ بود و طرح کت های بلند و زیبایی به مانند الگوی هیمالیایی که بر روی گربه های سیامی دیده می شود، روی بدنشان نقش داشت. نتیجه گربه ای شد که او رگدال نامید زیرا که با خوشحالی حاضر به در آغوش ماندن در بغل هر کسی بود که او را در آغوش می گرفت. بعد ها نژادهای پرشین، بیرمان و برمه هم ممکن است در پرورش این نژاد به کارر گرفته شده باشند.

بیکر ادعاهای غیر معمولی از جمله نفوذ فضایی ها، آزمایشات سازمان سیا و تزریق ژنهای انسانی در مورد پرورش این گربه ها را داشت. اما همه اینها فقط ادعاهای بی اساسی بودند. افراد دیگر نیز شروع به پرورش رگدال ها کردند. آن ها از بیکر جدا شدند و کلوب “دوست داران رگدال” را تاسیس کردند. هدف آن ها استاندارد سازیِ این نژاد و به رسمیت شناخته شدنشان توسط کسانی بود که گونه های گربه را ثبت می کردند.
موسسه ” دوست داران رگدال” سرانجام در سال 1993 موفق به ثبت این نژاد شدندو در سال 2000 به طور کامل به رسمیت شناخته شدند. اکثر دفاتر ثبت نژادهای گربه ، از جمله موسسه ی “دوستداران آمریکایی گربه” و “موسسه بین المللی گربه سانات” امروزه این نژاد را به رسمت می شناسند. رگدال ها را با نژادهای دیگر جفت گیری نمی کنند.

جدول اطلاعات

نژاد گربه گربه رگدال
اصالت این نژاد آمریکا
وزن حدودی 4 تا 9 کیلوگرم
غذای مناسب این نژاد مواد فیبر دار و پروتئینی
بیماری های احتمالی کک و حشرات، اضافه وزن و …

ویژگی‌های شخصیتی گربه رگدال

برخلاف بسیاری از گربه ها، رگدال ها خودشان را در آغوش هر کس که آنها را بپذیرند می اندازند حتی زمانی که آنها را مانند یک نوزاد در آغوش بگیرند. آن ها انسان های خود را دوست دارند، به استقبالشان می روند،در خانه همه جا صاحبان خود را دنبال می کنند و هر زمان که فرصتی به دست آورند روی پای آنها می نشینند یا در تخت کنارشان خود را لوس می کنند. وقتی اسمشان را صدا بزنید پیش شما خواهند آمد و گاهی اسباب بازی هایی را که پرتاب کرده اید برایتان می آورند.

آن ها اغلب اوقات حیوانات مطیعی هستند اما این بدان معنی نیست که این گربه ها غیر فعال می باشند. آن ها به بازی با اسباب بازی هایشان علاقه دارند و دوست دارند وارد فعالیت های خانوادگی بشنوند. اگر هر زمان کاری را که شما دوست دارید انجام دهند، توسط رفتار شما یا جایزه مورد تشویق قرار گیرند، ، می توانند بسیار سریع حقه ها و همچنین رفتارهای خوب مانند استفاده از اسکرچر را یاد بگیرند. این نژاد گربه با صدایی ملایم زمان غذا دهی را به شما یادآوری می کنند و یا ممکن است از شما بخواهند آن ها را نوازش کنید اما گربه های پر حرفی نیستند.
رگدال ها رفتارهای خوبی دارند و زندگی کردن با آن ها آسان است. معمولا روی مبل یا تخت لم می دهند و جاهای بلندتر را ترجیح نمی دهند. آن ها ترجیح می دهند با صاحبانشان در یک سطح ارتفاع بمانند نه بالاتر.

گربه رگدال

ویژگی‌های سلامتی گربه رگدال

گربه های نژاددار و گربه های نژاد میکس هر دو مشکلاتی سلامتی متفاوتی دارند که ممکن است به دلیل مشکلات ژنتیکی باشند. مشکلاتی که ممکن است رگدال ها با آن ها درگیر شوند شامل موارد زیر است:
کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک نوعی بیماری قلبی است که در رگدال ها موروثیست.یک نوع تست دی ان ای موجود است که نشان دهد آیا گربه ی رگدال حامل این نوع ژن هست یا نه.

  • ریسک بالای ابتلا به سنگ مثانه اگزالات کلسیم
  • استعداد ابتلا به اف آی پی (پریتونیت عفونی گربه)

مراقبت و نگه داری نژاد رگدال

موی نسبتا بلند در این نژاد گربه زیر پوشش کمی دارد. این بدان معنی است که احتمال ریزش آن کمتر است ولی این به این معنا نیست که این گربه هیج نیازی به شانه زدن و مراقبت ندارد. دو بار در هفته موهای او را با یک شانه ی استیل شانه بزنید تا موهای مرده را جدا کند و از گره خوردگی جلو گیری شود. مطمِن شوید که موهای پاها را کاملا شانه زده اید، مخصوصا در محل اتصال پاها به بدن که در این جاها امکان به وجود آمدن گره ها بیشتر است.بعد از شانه زدن می توانید با یک برس پلاستیکی موها را صاف کنید و اگر موی کنده شده ای باقی مانده باشد آن ها را هم جدا کنید. اگر شما بتوانید با ملایمت و بدون کشیدگی مو آن ها را شانه کنید، با توجهی که به آن ها می دهید می توانید به علاقه ی آن ها نسبت به خود بیافزایید.
توجه داشته باشید که تغییرات فصلی و همچنین نوسانات هورمونی در گربه ها می تواند عامل تغییر در کوتاهی یا بلندی موی آن ها داشته باشد. بلندترین حالتِ کتِ موی آن ها در زمستان خواهد بود. رگدال هایی که عقیم شده اند معمولا در تمام طول سال موهای شادابی خواهند داشت زیرا که آن ها دچار تغییرات هورمونی که در گربه های عقیم نشده اتفاق می افتد، نمیشوند.
دم آن ها را بررسی کنید که مدفوع به آن نچسبیده باشد و آن را با دستمال بچه تمییز کنید. رگدال را به میزانی که احتیاج دارد حمام کنید که می تواند بین چند هفته یکبار تا چند ماه یکبار متغیر باشد. اگر موهایش به نظر چرب یا سفت می آید می توانید او را حمام کنید.

برای جلوگیری از بیماری های لثه و دندان، دندان های او را مسواک بزنید. بهداشت روزانه دندان بهترین روش است اما مسواک زدن هفتگی هم بهتر از هیچیست. ناخن های گربه را هر چند هفته یکبار کوتاه کنید. با دستمالی نرم و مرطوب گوشه ی چشم ها را پاک کنید. برای هر چشم گوشه ی مجزایی از دستمال را استفاده کنید تا باعث سرایش عفونت از چشم ها به همدیگر نباشید. هفته ای یکبار گوش ها را چک کنید. اگر به نظر کثیف آمدند گوش ها را با پنبه یا یک پارچه نرم که با مخلوطی از سرکه و آب (به میزان نصف نصف) کمی مرطوب کرده اید، تمیز کنید. نباید از گوش پاک کن استفاده کنید زیرا می تواند باعث آسیب به درون گوش شود.
باکسِ ادرار و مدفوع گربه های رگدال را بسیار تمیز نگه دارید. گربه ها نسبت به بهداشتِ دستشوییشان بسیار حساسند و زمانی که این باکس تمیز باشد به تمیز ماندن موی گربه ها هم کمک می کنید. برای گربه های بزرگی مانند رگدال ، باکس دسشویی باید سایز خیلی بزرگ باشد تا او بتواند به راحتی در آن بچرخد و چمباتمه بزند.

رگدال ها معمولا چندین دوره ی رشد را تا بالغ شدن طی می کنند. این جهش ها می تواند گهگاهی تا زمانی که گربه چهار ساله شود ادامه پیدا کند. فریب چربی شکمش را نخورید، این یکی از ویژگی های این نژاد است. تا زمانی که اطمینان حاصل کنید که آن ها به سایز درست در بلوغ رسیده باشند، باید برای رشدشان به طور مداوم به غذا دسترسی داشته باشند.
بهتر است برای حفظ این گربه ها در مقابل حمله‌ی سگ‌ها و کایوت‌ها، بیماری‌های گربه‌های دیگر، تصادف با وسایل نقلیه و دیگر خطرات احتمالی که در خارج از خانه برای گربه ها وجود دارند، آن‌ها را در خانه نگهداری کنید. رگدال‌هایی که به خارج از خانه رفت و آمد می کنند همچنین ممکن است توسط کسی که به این نژاد علاقه دارد ربوده شوند.

 

رنگ کت مویی و آراستگی

اندازه‌ی بزرگ، موهای نسبتا بلند و چشمان آبی و درخشان مشخصات متمایز کننده ی رگدال است. آن ها جزء گربه های اهلی بزرگ هستند و وزن بعضی از نرهای این نژاد به بیست پوند هم میرسد. این گربه ها بدنی با رنگ روشن دارند اما صورت، پاها، دم و گوش های تیره تری دارند. پوست و موی آن ها معمولا در سه طرح دیده شده است: میتد (با دستانی سفید) و دو رنگ، که هم می تواند سفید و یا رنگی باشد که سفید در آن نیست. تا زمانی که سه یا چهار ساله نشده باشند طرح موی آن ها کامل نمی شود.

انجمنِ دوستداران گربه برای استاندارد این نژاد اعلام کرده که رگدال باید سر بزرگ و پهنی داشته باشد. سر آن ها باید از همه ی زوایا طول مساوی داشته باشد و پوزه به آرامی گرد شده باشد. چشم های آن ها به شکل بیضی و به رنگ آبی زنده می باشند. گوش ها سایز متوسط هستند، با نوک گرد که به سمت جلو متمایل شده اند. گردن قوی و بدنی بزرگ و بلند که پهن، محکم و دارای استخوان های ضخیم هستند. پاها به نسبت بلند هستند و پاهای عقبی از جلویی بلندتر می باشند. پنجه های گرد و بزرگ با مو پوشیده شده اند و دم بلند آن ها به مانند یک پرِ موج دار است.

رگدال ها کتِ مویی ابریشم مانندی دارند که نسبتا بلند است. موهای صورتشان کوتاه است و در پشت گردن بلند می شود، دوباره در روی شانه ها کوتاه است و هر چه به سمت دم حیوان می رویم موها پرپشت تر و بلندتر می شوند. موی آن ها چهار نوع طرح ممکن است داشته باشد: دو رنگ، صورت رنگی، پنجه سفید و صورت تیره و دراین گربه ها حداقل در شش رنگ دیده شده اند: رنگ خوک آبی، آبی، شکلاتی، یاسی، قرمز و کرم و خال های آن ها ممکن است طرح های یک رنگ، به مانند سیاه گوش ، لاک پشتی و خیلی طرح های دیگر داشته باشند.

رگدال های پنجه سفید (میتد)، چهار پنجه ی سفید دارند و در عین حال چانه و شکم آن ها نیز سفید است و گاهی یک لکه ی سفید به شکل ستاره ، شعله یا ساعت شنی روی صورت آن ها می باشد. دو رنگه ها نسبت به پنجه سفید ها، سفیدیه بیشتری روی سینه و شکم و گاهی روی پشتشان دارند. و گاهی روی صورتشان لکه ی سفیدِ وی شکل دارند. صورت رنگی ها بیشترین سفیدی را روی تن خود دارند و صورت تیره ها هیچ کجای بدنشان سفید نیست.

رگدال هایی که به عنوان حیوان خانگی فروخته می شوند ممکن است دارای نقص آرایشی جزئی باشند که آن ها را برای حلقه ی نمایشی نامناسب می کند. این موارد ممکن است شامل این باشد که گوش هایشان کمی بالاتر از حد مورد نظرباشد یا بینی آن ها به سمت بالا نرود. اما تا زمانی که یک رگدال دوست داشتنی داشته باشید، هیچ کدام از این ها مهم نیست زیرا که چیزی که حائز اهمیت است دادن یک مکان امن و پر عشق به دوست گربه تان است و نه گذاشتن آن برای نمایش.

برخود گربه رگدال با کودکان و دیگر حیوانات خانگی

یک رگدالِ بیخیال گزینه ی مناسبی برای ورود به خانواده ی انسانیست. معمولا این گربه در هنگام بازی چنگ هایش را بیرون نمی آورد و حتی در مامان بازی و یا سوار بر کالسکه شدن هم مشکلی ندارد. به خاطر جثه ی بزرگ آن ها مخصوصا گونه نر گزینه ی مناسبی برای خانواده و کودکان هستند.
بدیهی است که شما همیشه باید بر کودکانی که با حیوانات بازی می کنند نظارت داشته باشید تا آسیبی به هیچ کدام نرسد. برای گربه ای با چنین اندازه بزرگی باید به کودک نحوه ی بلند کردن صحیح گربه را آموزش دهید تا آسیبی نبیند. بدین گونه که هنگام بلند کردن گربه، یک دست زیر پاهای جلویی و دست دیگر زیر پاهای عقبی قرار گیرد. هرگز یک رگدال را جوری بلند نکنید که پاهای عقبی آویزان باشند.
رگدال مشکلی برای زندگی با سگ‌ و گربه‌های دیگر   که رفتار خوبی با گربه دارند، ندارد. حیوانات خانگی را به آرامی و در شرایط کنترل شده به یکدیگر معرفی کنید تا فرصت این را پیدا کنند که با هم کنار بیایند.

منبع: cattime

 

اشتراک گذاری
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در whatsapp

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *